Etykieta mówi o winie więcej, niż się wydaje, jeśli wiadomo, gdzie patrzeć. Tradycje w różnych krajach się różnią, ale najważniejsze informacje są prawie zawsze.
Miejsce czy szczep
Wina Nowego Świata (USA, Australia, Argentyna, Nowa Zelandia) zwykle nazywa się od szczepu: „Chardonnay”, „Malbec”. Europejskie często nazywa się od miejsca: Bordeaux, Chianti, Rioja. Szczep wynika tam z przepisów regionu.
Rocznik
Rocznik pokazuje, kiedy zebrano winogrona. W białych i różowych liczy się świeżość, więc lepiej wybierać młodsze. W czerwonych i leżakowanych winach rok podpowiada, czy wino jest gotowe do otwarcia.
Moc i słodycz
Zawartość alkoholu podpowiada styl: 11-12% to zwykle lekkie wino, 14% i więcej pełne i ciepłe. Słodycz opisuje się słowami: wytrawne, półwytrawne, półsłodkie. Wina musujące mają własną skalę: brut nature, extra brut, brut, demi-sec.
Co można pominąć
„Reserva” i „Gran Reserva” mają ścisłe znaczenie tylko w niektórych krajach, na przykład w Hiszpanii i we Włoszech. Gdzie indziej to po prostu nazwa linii. Do medali na etykiecie też warto podchodzić spokojnie: konkursów jest bardzo dużo.
